κουρτούκ (το) [Ουσιαστικό]

1. χιονοστιβάδα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Ας σο κουρτούκ' εχλάεν τη Τιμόθεονος τ' οσπίτ'.

   Υποκοριστικό:
   κουρτουκόπον