θωρέα (η) [Ουσιαστικό]

1. όψη, παρουσιαστικό, ομορφιά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό θεωρία, στη νεοελληνική "θωριά"

   Παραδείγματα:
   1) Έχασα τη θωρέα μου και είμαι μαραιμένος.(όψη, παρουσιαστικό)
   2) Ο ήλεν καίει το πρόσωπο σ’ κι αέρα τη θωρέα σ’. (ομορφιά)

2. όψη Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. θωριά, όψη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης