κουρούκς (ο) [Επίθετο]

1. σπασμένος, κομματιασμένος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παρωνύμιο

   Προέλευση:
   από το κουρούκ

   Ιδίωμα:
   Οινόης