κούπος (ο) [Ουσιαστικό]

1. φέρετρο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Εψαλάφεσαν τέσσερα καρφία να καρφών'νε τον κούπον ατ'.