κουπλέ (η) [Ουσιαστικό]

1. νοτιάς Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Εφύσεσεν έναν κουπλέ, του ραχͮί' τα χͮο̤να̤ 'λύαν.