κουπαλής (ο) [Επίθετο]

1. θολωτός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Το στέβος τ' εκκλησίας κουπα̤λήν έν'.