ιντέρ (το) [Ουσιαστικό]

1. έντερο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   Τη μυίας τ’ ιντέρα̤ αγλαθιάζ’. (είναι πολύ λεπτολόγος)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό ἔντερο

2. έντερο Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. έντερο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   ιντέρ(ι)