καλαπαλουχλήν (το) [Ουσιαστικό]

1. με πολλά άτομα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Έρθεν, ερούξεν σ’ έναν καλαπαλουχλήν οσπίτ’ απέσ’.