πονηρός (ο) [Επίθετο]

1. πανούργος, πονηρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ελληνικό επίθετο πονηρός=μοχθηρός, κακός