αντρότα (η) [Ουσιαστικό]

1. παλληκαριά, γενναιότητα, ανδραγάθημα η ανδροπρεπής συμπεριφορά η αντρίκεια στάση Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   1) από το αττικό ανδροτής - τήτος με την ίδια έννοια
   2) Κατά Σ. Καψωμένο δεν συνδέεται με το Ομηρικό ανδροτής αλλά προέρχεται μάλλον από το αρχαίο ανδρειότης
   < όν πότμον γοόωσα... λιπούσ' ανδροτήτα και ήβην- θρηνώντας γιατί οι μοίρα της στέρησε την παλληκαριά και τα νιάτα του - Ιλιάδος Χ 363>