πουμπούρτς (ο) [Ουσιαστικό]

1. Μεταφ. σάν τον πούμπουρο που δέν κάνει ούτε μέλι ούτε κερί, άχρηστος. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Ο Κατσανάς ας σου Φαργανάντων τσ̌ίπ πουμπούρτς έτον.