πούμπουρος (ο) [Ουσιαστικό]

1. βομβυλιός, κηφήνας, άπραγος ανίκανος άνθρωπος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1)Άντρας ατ’ς πούμπουρος νά̤ μέλ’ και νά̤ κερίν. (ανίκανος άνθρωπος)
   2) Στεγνόν πουμπούρ’. (τελείως στεγνό)
   3) Τα πουμπούρα̤ εβόεσαν. Ιδίωμα Σταυρί. (Χαζεύει ο τεμπέλης)