μωμόγερος (ο) [Ουσιαστικό]

1. χωρατατζής, εσχατόγηρος θεομπαίχτης γέρος Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου
2. γεροξεκούτης, παλιόγερος θεομπαίχτης γέρος, μέλος της ομάδας των μωμόγερων. Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   1. Προέλευση:
   από το αρχαίο μώμος, ο ψόγος, η μορφή. Σύνθετη λέξη που πιθανότατα έχει την καταγωγή της από το μίμος και γέρων, ο μιμούμενος τον γέρο ο μίμος γέρων.

   2. Σχόλια:
   Γενική πτώση: του μωμογέρ' ή μωμόγερωνος
   Αιτιατική πτώση: τον μωμόγερον

   3. Παραδεόγματα:
   Αναθεμά τον τον μωμόγερον κι ατόν! - Αναθεμά τον τον γερομασκαρά
   Εκομπώθα ασ' είναν μωμόγερον. - με ξεγέλασε ένας παλιόγερος.

   4. Αναφορά:
   Ου γάρ έσθ όπως σπουδής δικαίας μώμος άψεται ποτέ (Σοφοκλή Αποσπάσματα 257)