παρανοκέφαλον (το) [Ουσιαστικό]

1. η αρχή του αυλακιού απ' όπου διοχετεύεται το νερό για άρδεμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης