φτεριδέα (η) [Ουσιαστικό]

1. μέρος με πολλές φτέρες Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση ποιητική

   Παράδειγμα:
   Οι Τούρκ’ όνταν εκύκλωσαν αφκά σην φτεριδέαν.

   Ομμόριζο - Παράγωγο:
   φτεριλούχ