χαρμονή (η) [Ουσιαστικό]

1. χαρά, τέρψη, ευχαρίστηση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από τα αρχαία, συνήθως στον πληθυντικό: αι χαρμοναί = χαρές, τέρψεις, απολαύσεις