χαντάκωμαν (το) [Ουσιαστικό]

1. σκάψιμο, καταστροφή 1) άνοιγμα τάφρου 2) ρίψη κάποιου σε χαντάκι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης