ορφανός (ο) [Επίθετο]

1. ορφανός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο επίθετο ορφανόν

   Παραδείγματα:
   1) Οφιδί’ κιφάλ’ έπαρ’ αν’, και τ’ ορφανού μη παίρ’τς.
   2) Τ’ ορφανόν να είχͮεν τύχην θ’ εζήνεν ο κυρ’ κι η μάνα θε.

2. ορφανός αυτός που στερείται πατέρα ή μητέρα ή και τους δύο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   θηλυκό:
   ορφανέσσα

   Προέλευση:
   από το αρχαιοελληνικό ορφανός