δόξα (η) [Ουσιαστικό]

1. αξιοσύνη, κατόρθωμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   εκείνο που δοξάζει

   Παραδείγματα:
   1) Γιά δείξο μας τη δόξα σ’.
   2) Ξ̌ύνω τη δόξα μ’. (δείχνω την αξιοσύνη μου, το κατόρθωμα)