διπρόσωπος (ο) [Επίθετο]

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνείες:
   1) εκείνος που φέρεται ως φίλος και δικαιολογεί τον καθένα διάδικο
   2) ύφασμα που δεν έχει καλήν και κακήν, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από τις δύο μεριές

   Προέλευση:
   από το αρχαίο επίθετο διπρόσωπος

   Παράδειγμα:
   Διπρόσωπος πως είσαι, μετ’ εμέν’ λες και μασχαρεύ’ς, και με τ’ άλλτς στρώντς και κείσαι.

2. υποκριτής, δόλιος, ανειλικρινής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης