κακοκυβέρνητος (ο) [Επίθετο]

1. απείθαρχος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τ’ εφτωχόπουλον καλόπαρτον και κακοκυβέρνητον. (παροιμία)