ορτάρ (το) [Ουσιαστικό]

1. κάλτσα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   μάλλινη κάλτσα

   Παράδειγμα:
   Η κοιλία σο στόμαν, το σ̌ιαλιάκ ση ράχͮιαν, τ’ ορτάρ’ σα χͮέρια και τα νηχούς σον ουρανόν.

2. Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Ερμηνεία:
   μάλλινη κάλτσα

3. μάλλινη κάλτσα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το μεσαιωνικό ορτάριον, από το αρχαίο αορτήρ = είδος παπουτσιού

   ορτάρ(ι)