κουνίν (το) [Ουσιαστικό]

1. κούνια μεγάλη, ξύλινη κούνια με στολίδια (Ιδίωμα: Σαντάς) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   ιταλική, από την ιταλική λέξη cuna

   Παράδειγμα:
   Σαντέτ’κον κουνίν. (μεγάλη, ξύλινη κούνια με στολίδια)

2. η κούνια του μωρού Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. κούνια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης