συγκατάβαση (η) [Ουσιαστικό]

1. υποχωρητικότητα, επιείκεια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από την αρχαία ελληνική λέξη συγκατάβασις= συγκατάνευση