τζιμίδ (το) [Ουσιαστικό]

1. εγκέφαλος, νούς 1) ό,τι μένει από τα καρύδια μετά την αφαίρεση του λαδιού 2) πολτός από πίτυρα ως τροφή αγελάδας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το μεσαιωνικό σιμιδία, όπου στα λατινικά λέγεται cimedia-ae = η μάζα του εγκεφάλου