τάραγμαν (το) [Ουσιαστικό]

1. 1) ανακάτωμα διαφόρων πραγμάτων 2) η πρόκληση σύγχυσης για αποτυχία από ραδιουργία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό τάραγμα= ταραχή