ταβάν (το) [Ουσιαστικό]

1. οροφή, ταβάνι ανώτατο όριο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρική, από την τουρκική λέξη tavan