σπλάχνον (το) [Ουσιαστικό]

1. τέκνο, ευσπλαχνία, οίκτος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από την αρχαία λέξη σπλάχνον