συντυχία (η) [Ουσιαστικό]

1. ομιλία, συνομιλία, συνδιάλεξη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό συντυχία = συνέντευξη, συνέλευση, ομιλία