τενεκές (ο) [Ουσιαστικό]

1. λευκοσίδηρος ανθρωπος τιποτένιος, απένταρος, αδαής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από τη τουρκική λέξη teneke