κουκούτς (το) [Ουσιαστικό]

1. πυρήνας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) σπόρος δενδρωδών
   2) μοντέλο πλεξίματος κάλτσας (Ιδίωμα: Σταυρί)

   Παράδειγμα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   Κουκούτσ' 'κί δίγω σε. (δε σου δίνω καθόλου)

2. κουκούτσι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη kukuc