κουκούλα (η) [Ουσιαστικό]

1. κάλυμμα του κεφαλιού με δύο μακριά τέκια (λουρίδες) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Ας παίρω και την κουκούλα σ’ αν ’κ’ έν’, αχπάνω τη γούλα σ’.