παρακοή (η) [Ουσιαστικό]

1. ανυπακοή, απείθεια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   Από την αρχαία ελληνική λέξη παρακοή