πεκούλ (το) [Ουσιαστικό]

1. η αδιαίρετη περιουσία που ανήκει σε έναν μόνο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   λατινική, από τη λατινική λέξη peculiumii= περιουσία