ματαρά (η) [Ουσιαστικό]

1. 1) φτηνά κοσμήματα 2) δευτερεύοντα στολίδια που κρεμούσαν οι άντρες στη ζώνη τους 3) τα όργανα αναπαραγωγής του σκύλου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παραδείγματα:
   1) Και φέρε με τα παράδες, ν’ αγοράζω ματαράδες.
   2) Τ’ εσόν η κατάρα και τη σκυλί’ η ματαρά.

2. κουβαρίστρα καρούλι ραφής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης
3. μπακιρένιο παγούρι νερού Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης