πάντεινος (ο) [Επίθετο]

1. δεινός, φοβερός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από την αρχαία ελληνική λέξη πάνδεινος