πανθίν (το) [Ουσιαστικό]

1. παχνί, φάτνη 1) κοίλωμα στον τοίχο στάβλου 2) ξύλινο κατασκεύασμα όπου τοποθετείται η τροφή για τα ζώα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από την αρχαία ελληνική λέξη φατνίν