οργή (η) [Ουσιαστικό]

1. οργή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό ὀργή

   Παράδειγμα:
   Βρέχͮ' βρέχͮ’ δυνατά, ντο Θεού οργήν έτον. (φράση, Θεού οργή, κακό από οργή του Θεού)