γαραμασούης (ο) [Επίθετο]

1. άχρηστος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Κοτυώρων

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Έ μάρ’σα ’κί ξέρτς άντρας -ισ’ ντο έν’ αχαΐρευτος και γαραμασούης;