όμνασμα (το) [Ουσιαστικό]

1. όρκος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ρήμα ὄμνυμι, ὀμνύω που μετεξελίχθηκε σε ὀμνάω

   Ιδίωμα:
   Άνω Αμισού

   Παραδείγματα:
   1) Δώκαν τονε όμνασμα το θέ’ να τους τρανήσει. (περιποιηθεί)
   2) Θα θήκω όρκον σο ραχͮίν κι όμνασμαν σην πιδέβαν.