κορακωτήρι (το) [Ουσιαστικό]

1. κορακίνος στενόμακρο και σε σχήμα ράμφους κοράκου σιδερένιο έλασμα που συγκρατεί κλειστή την πόρτα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Εμέν' (γρήγορα) εκουσ̌κέθεν το κωρακωτήρι.