κομαρλούχ (το) [Ουσιαστικό]

1. τόπος με πυκνά ροδόδεντρα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Σα φυτωναρούς αφκά τρανόν κομαρλόυχ' έτον.

   Ομμόριζο - Παράγωγο:
   κομαρόξυλον