κοκονάρ (το) [Ουσιαστικό]

1. κουκουνάρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σουρμένων

   Παράδειγμα:
   Το κοκί, το κοκονάρ', ντο 'κι κείται σο τραπέζ'.