καρακουλάκ (το) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: καρακουλάκ' Προφορά: καρακουλάκ

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   κυρτή σπάθη με λαβήν μαύρην που απέληγε σε δύο αυτιά (βλ. λ. γαραγουλάχ)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη καρακουλάκ

   Ιδίωμα:
   Τραπεζούντας

2. Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Ερμηνεία:
   σπαθί με γυριστή ουρά στολισμένο με ασήμι