μαγκάλ (το) [Ουσιαστικό, Επίθετο]

1. μαγκάλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Όθεν μαγκάλ’ κι ατός απέσ’ μασ̌α̤. (παντού και σε κάθε υπόθεση ανακατώνεται)
   2) Τ’ ομμάτα̤ τη δράκονος μαγκάλα̤ (με φωτιά). (φλογερός)

   Προέλευση:
   τουρκική