μαγέρ [Μόριο]

1. μήπως τυχόν Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   συνθετικά από τα αρχαία μή και ἆρ(α), μήαρ

   Ιδίωμα:
   Κρώμνης

   Παράδειγμα:
   Μα̤γέρ εσείν πα έχͮετε κάρδα̤ν άμον εμέναν;

   Σχόλιο:
   Ο Σολωμός από τα Εφτάνησα το λέγει μήγαρις.