κλειδίν (το) [Ουσιαστικό]

1. κλειδί, κλειδαριά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   ’Νεσπάλθαν τα κλειδία θες κ’ επέμ’νεν κλειδωμένον.