κισπέτ (το) [Ουσιαστικό]

1. ανάστημα, παράστημα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κιουσπέτ

   Παράδειγμα:
   Γουρπάν’ εγώ να γίνομαι σ’ έμορφον το κισπέτι σ’!