κιολκέ (η) [Ουσιαστικό]

1. ίσκιος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Τσακράκ

   Παράδειγμα:
   Ένοιξεν τα γανάτ' α̤θε το πουλίν κι εποίκεν ατον κιολκέν.