κιλτίν (το) [Ουσιαστικό]

1. κλειδί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική , από την τουρκική λέξη κιλίτ

   Παράδειγμα:
   Το κιλτίν εκρέμασαν σό θύριν εκεν (στην πόρτα του).